Sabtu, 13 Januari 2018

cerkak 1

Rangkuman cerkak “Dudu Donyaku 


   

Grimise isih riwis-riwis nalika pit motor tuwa dakgelak tumuju sawiji ning resteron mewah kawentaran saperlu nekani uleman reuni saka kanca-kanca. Ing parkiran restoran wes akeh mobil kinclong diparkir jejer-jejer kanthi temata. Semono uga ing parkiran pit motor. Pit motorku paancen wis ketinggalan jaman, wong weton taun 70-an. Atiku dadi cilik. Kanca-kancaku akeh sing wis dadi bos. Mobile modhel anyar, uripe mapan. Dene aku mung bakul bakso bakar sing sarwa prasaja, adoh saka tembung mewah. Kabeh nuli rembungan kangen-kangenan. Telung dina cadhake wusasaneaku budhal menyang Jakarta saka Stasiun Purwosari. Pamujiku muga papeninganku urip kepenak bisa kesambadan. Sepur Senja Bengawan mlaku banter ngarah ngulon, ngoyak impen urip sarwa kepenak, keceh bandha, blabur madu.

Esuk dina candhake aku wis tekan Stasiun Pasar Senen. Senadyan lagi sepiasan kuwi ngambah Jakarta, nanging ora angel nggolei omahe Parmun. Bengine dheweke ngajak aku menyang sawijining wewangunan saemper hotel nanging dudu hotel. Wangunan iki perusahaane Parmun. Saka mesin dhuwite iki Parmun bisa ngeruk bathi puluhan yuta saben bengine. Para tamu lanang sing teka nuli diajak mlebu liwat lawang ciyut sing dijaga satpam gedhe dhuwur.

Tibake dagangane Parmun welasan wanita ayu nganggo sandhangan seksi mamerake lekak-lekuk ing awake. Kaos ngapret lan rok span cedhak. Ambegankuseseg. Getihku kedadak mandheg ndelok dagangane Parmun. Nanging aku wis kebacut kecemplung leledhut jejember iki. Mula, dina candhake aku pamitan mulih ndesa. Nanging sejatine saka omahe Parmun aku ganti njujug omahe Gino. Gino duwe perusahaan roti. Wekasane aku nyambutgawe ing bageyan pemasaran. Mlaku seminggu aku rumangsa kresan. Nanging tibake Gino ora bedho karo Parmun. Lantaran rotine Gino kuwi digawe soko bahan-bahan seng gak sehat lan buruk gawe kesehatan.

Wekasane dino cedhake aku pamit karo Gino, aku nuli numpak angkutan tamuju omahe Marno sing duwe bisnis obat. Wiwit dino kuwi aku ngelakoni pegaweaan anyar. Saka omahe Marno aku nggawa amplop sing nuli dakterrake marang pelanggan. Nangin sawijining dina aku mangerteni barang amplop kuwi dudu obat nanging narkoba jenis shabu-shabu. Mula tinimbang gluprut dosa aku aga-age pamitan mulih. Kancaku pancen uripe mubra-mubru. Nanging ing suwalike gebyaring kadonyan paugeran agama lan susila. Aku sadar, urip prasaja kuwi ora dosa, kepara malah ceket marang Gusti Allah Swt.
 

Tidak ada komentar:

Posting Komentar

kahidupan ing dunyo 6

  Senam Injing      Saben dinten minggu enjing, dhusun kula salajeng ngawontenaken senam enjing. awalipun namung senam...